Bir dili sadece aile çevresinden, okuldan, kitaplardan öğrenme çağını çoktan geçtik.
Pek tabii ki televizyondan da inanılmaz derecede çok kelime ve cümle öğreniyorsun.
Ve bazan öyle bir yerde öyle bir 'çizgi film repliği' söyleyiveriyorsun ki...
Gülmekten ölüyorum. :)
Geçen gün yine seninle bazı işlerimizi halletmek için sokaklardaydık.
Öncelikle ortopedist randevularımda bana katıldığın için sana teşekkür ederim.
Hastaneden çıkışta küçük bir Tunalı Hilmi yürüyüşü ikimize de iyi geliyor.
Acıktığın için caddenin tam ortasındaki meşhur bir fast food mekanına oturduk.
Kış ama hava güzel! Bu durumda biz de dışarda oturduk.
Sen bir hamburger, ben de salata söyledim.
( Muhtemelen senin bunu okuduğun 20'li yaşlarında da hala rejimde olacağım :P )
Bu arada ben farkettim ki, mekan son derece pis.
Benim öyle hijyenik bir anne olmadığımı biliyorsun ama, sonuçta pis bir yerde yemek yemek de...
Her neyse, cinlerim tepeme çıktı. Servis değiştirttim falan.
Derken yemekler geldi. Ben başladım içimden söylene söylene salatamı didiklemeye.
Seninse bu durum hiç umrunda değil tabii :)
Hamburgerini iki minik elinin arasında tutup, kocaman ısırdın.
Sonra da herkesin masamıza dönmesine neden olacak şekilde haykırdın:
' Yemin ederim; çok başarılılar anne! Onlarla gururrr duyuyorum! '
Artık onlarla niye gurur duyuıyorsan :)))
Ya da yemin etme nedenin nedir ?? :)
Sana ters ters bakardım ama...Hadi neyse :))
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder